บทที่ 57 57 มันบีบหัวใจ

“อดทนไว้นะอาย... ถึงห้องตรวจแล้ว เธอกับลูกต้องไม่เป็นไร”

ทันทีที่ส่งตัวอังคณาเข้าห้องตรวจและประตูสไลด์ปิดลง ภาคินทร์ก็ก้าวถอยหลังออกมาอย่างคนทำอะไรไม่ถูก หัวใจเขาเต้นระสับด้วยความกลัวที่กัดกินไปถึงขั้วหัวใจ มือหนาที่ยังคงสั่นเทาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดต่อสายหาพี่สาวซึ่งเป็นหมอเจ้าของไข้ทันที

รอสาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ